Boeken!

Hier beschrijf ik de leukste naaiboeken. Want een goed naaiboek komt altijd van pas.


Zelfgemaakte Kleertjes voor elke gelegenheid, Catharine Deweerdt

Wie wil naaien heeft patronen nodig. Catherine Deweerdt verkoopt ze al jaren en onlangs verscheen haar eerste boek. Ik ga meteen aan de slag.

Het eerste patroon dat ik maak is het rokje Lucy. Een rokje komt altijd van pas. Tijdens het naaien ben ik zo enthousiast, dat ik wat te weinig aandacht geef aan de uitleg. Het rokje lukt niet zo goed. Toevallig lees ik op de blog van Catharine dat er een foutje is gebeurd bij de drukker en dat er aan het rugbeleg een centimeter aangeknipt moet worden. De tweede versie lukt veel beter. Het patroon klopt als een bus en het is een sympathiek modelletje.

Ik stap over op Lisa, de feestjurk. Ik kies voor de variatie met kraag maar zonder striklint in de taille. Bij de oefenversie neem ik de verkeerde kraag van het patroon over. Dom van me, nu komt het niet uit. Gelukkig was het de oefenversie en kan deze nog dienen voor de (pas)pop van mijn dochter. De tweede versie van de Lisa is voor mijn grotere dochter en lukt heel goed. De maten kloppen, iedereen content.

Vervolgens maak ik Leila, een jurkje in A-lijn met een zomer en winter variant. Ik ga voor de versie met lange mouw. In de rug zitten knopen, maar omdat ik het in jersey maak, hoef ik die niet toe te voegen. Het patroontje zit als gegoten en is snel klaar.

Tenslotte maak ik nog het patroon Lara. Daar is een tuniek en een jurk-variant in. Ik kies voor de laatste en maak er twee feestjurkjes van. Het is een eenvoudig patroon. De manier van mouwen verwerken is nieuw voor mij: je moet ze dubbel vouwen, zodat er geen zoom in hoeft. Mooi afgewerkt is dat zo.

Het kan niet anders of aan dit boek gaat een jarenlange ervaring vooraf. Alles is nauwkeurig en helder geformuleerd. De foto’s zijn fris, de schema’s overzichtelijk. Er zitten makkelijke (Leila) en moeilijke (Lisa) patronen tussen en ook aan de jongens is gedacht. Het is leuk dat er ook stofadvies bij ieder patroon gegeven wordt en dat de naadwaarde op de patroonbladen inbegrepen is. Verwacht je aan een degelijk boek met klassieke patronen, iets dat altijd wel van pas komt.





Stof voor Durf-het-Zelvers, Lies Botterman en Griet De Smedt

Griet en Lies zijn twee jonge, eigenzinnige en vrolijke moeders met een passie voor naaien. Hun boek ademt dan ook een kunstzinnig en vrolijke sfeer uit. Verwacht je niet aan een klassiek naaiboek, met schema's van de patroondelen, maattabellen, lange werkbeschrijvingen en technische details, maar aan een boek vol sfeer, gezelligheid, levenslust en persoonlijkheid.

Ze sporen aan om zelf variaties te bedenken, op internet opzoekingen te doen, maar ook om het allemaal niet al te serieus te nemen: naaien is fun en als er eens iets mislukt, is dat het einde van de wereld niet. Er is ruimte om zelf na te denken en zelf te bepalen waar je wat wil. Wie exact uitgelegd wil krijgen waar die ene halslijn precies samenkomt met de kap, waar de riemlussen precies komen te zitten, hoe breed het doorgeknipte voorpand moet zijn of hoe diep de plooi van de rok precies is, zal hier verrast zijn, want je moet niet alleen lezen hoe het kledingstuk in elkaar zit, je moet ook een beetje voelen.

Het boek telt vijftien patronen. Niet allemaal kleding, ook accessoires en gebruiksdingen. Ik besluit enkele modellen uit te proberen. Als eerste maak ik de kaptrui. Het patroon is simpel. De markering in de halslijn mis ik, waardoor ik wat heb moeten schuiven om de kap mooi in het midden te krijgen. Maar ik ben verast door het resultaat, zo eenvoudig en toch zo leuk en veel langer dan een uur heb ik niet nodig. Graag meer van dat.

Het tweede stuk wordt de eerste variant van de basisjurk: de jurk met plooien. Je moet zelf lijnen tekenen en lijnen doorknippen op het voorpand. Leuk is dat, zo wat knutselen. Tijdens het naaien merk ik dat er niets gezegd wordt over het doortrekken van de zelfgeknipte lijn in het voorpand naar de rok-gedeelte. Wellicht is dat ook weer om aan te sporen het kledingstuk te personaliseren. Ik ben nu wat allerter, maar dat is sowieso beter, goed bezig dus.

Om ook eens iets van de decoratie te proberen, kies ik nu de iPadhoes. In plaats van het patroon uit het boek over te nemen, teken ik er zelf één voor mijn laptop, die wat groter is (de durf-het-zelf microbe begint duidelijk te werken). Het is moeilijk om de rits langs de kromming te krijgen maar het lukt. De hoes blijkt te groot te zijn, toch wat te veel naadwaarde aangeknipt dus. Niet erg, weer wat geleerd.

Tenslotte maak ik nog de basisjurk, dit keer met aan de voorkant van de rok één plooi in het midden en aan de achterkant twee plooien. Doordat ik een andere stof gebruik, krijg ik ook een heel ander resultaat. Fijn hoor, dat ge-experimenteer.

"Stof voor Durf-het-zelvers" is gericht op mensen die al wat kunnen naaien en gewend zijn hun creativiteit te gebruiken, maar ook op zij die het eens willen proberen. Op mensen die weinig tijd maar veel naaizin hebben. Het zijn eenvoudige patronen: jurkjes zonder mouwen met weinig of geen voering, geen zakken, makkelijke kragen, geen broeken, een turnzakje, een placemat, een servietring. Er is nog ruimte zat voor een tweede editie (en laat ons hopen dat die er mag komen) maar eerst is het genieten geblazen van deze.

emmaenmona.blogspot.be/
oontje.blogspot.be/



Kaptrui


Variatie op de basisjurk


Basisjurk

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen